در ایران قدیم ( قبل از ظهور اسلام ) مردم اعتقاد داشته اند که در هر درخت دو فرشته زندگی می کنند . به همین دلیل در آن زمان قطع هر درخت گناه بزرگی محسوب می شدمگر آنکه به جای هر درخت قطع شده دو درخت جدید کاشته شود .
همچنین مردم ایران باستان برای هر نوزاد تازه متولد شده از ۱۰ الی ۱۱۰ درخت می کاشتند زیرا بر این باور بودند که هر نوزاد در آینده به چوب و طبیعت نیاز دارد و حق دارد تا از زیبایی های طبیعت براخوردار باشد .


